Każdy ma marzenia...

Marzę o wielu rzeczach. Chciałabym pojechać do Francji , zobaczyć cały świat , pójść na koncert Taylor Swift i Ed'a Sheerana oraz pójść na mecz  FC Barcelony. Jednak każdy marzy o czymś zupełnie innym. Każdy ma inne marzenia ale każdy je ma.

W sumie to nie wiem dlaczego moje marzenia są akurat takie. Większość z nich jest jeszcze z czasów kiedy byłam dzieckiem. Na przykład to o zobaczeniu Francji czy podróży dookoła świata. Natomiast marzenia o koncercie tych dwóch artystów czy meczu wzięło się z tego że po prostu uwielbiam ich !!!

Nie można ukryć że niektóre moje marzenia się spełniły. Świetnym przykładem jest koncert Katy Perry na którym byłam. To było naprawdę wspaniałe przeżycie ! Albo drugim moim marzeniem które się spełniło było zobaczenie mojej rodziny z Kanady. Nie dość że ich poznałam to jeszcze tak bardzo polubiłam !

Ja już kończę ten post. Mam nadzieje że wasze marzenia się spełnią , może nie teraz ale w swoim czasie.

Nikt nie jest idealny...

Często ludzie mi mówią teksty typu : ,, Świetnie się uczysz " ,, Zawsze masz zadanie domowe " ,, Jesteś piękna " ,, Masz super charakter " i ,, Jesteś idealna ". To prawda dobrze się uczę i może niektórzy myślą że jestem ładna , ale na pewno nie jestem perfekcyjna. Nikt nie jest idealny.

Zdarzają się ludzie którzy dążą do bycia ideałami , jednak według mnie to bez sensu , skoro nigdy nie będą tym ideałem. Co prawda niektórzy dążą do bycia drugą Taylor Swift , albo drugim Messim ale nigdy nie będą ich perfekcyjna kopią.

Ja ogólnie sądzę że nauczyciele chcą byśmy byli idealnym uczniem. To znaczy chcą byśmy nieustannie mieli zadanie i byli nauczeni. Ale to niemożliwe. Nawet najlepszym zdarza się wpadka. Poza tym nasi nauczyciele sami nigdy nie byli perfekcyjni.

Być może na naszej drodze poznamy jeszcze wielu ludzi którzy będą chcieli byśmy byli idealni i nie popełniali żadnych błędów. Ale pamiętajcie możecie być bardzo dobrzy ale nie perfekcyjni.

                                                      NOBODY'S PERFECT. 

Nie traktuj mnie jak dziecko !

Zapewne bardzo często zdarzyło wam się usłyszeć , że jesteście na coś za młodzi itp.. Ja bardzo często słyszę tego typu teksty. Moim zdaniem dorośli nie zdają sobie z tego sprawy. Na przykład ostatnio prosiłam moją mamę czy nie mogłabym zrobić sobie pasemka na włosach na okres wakacji. Ona zapewne jak każdy rodzic po usłyszeniu czegoś takiego się nie zgodziła. Później dalej ją błagam , ale ona po prostu mówiła nie. Myślę , że rodzicom trudno przychodzi m zrozumieć to , iż nie mamy już 8 lat tylko jesteśmy już nastolatkami ! Czasami też zdarza się że chcemy zrobić coś szalonego ale wcześniej pytamy się rodziców czy możemy to zrobić. Oni się nie zgadzają bo to niebezpieczne itp.. Ale skoro ludzie budują obiekty służące do tej czynności i inni ludzie to robią i nic im sie nie dzieje ,czemu ja nie mogę ??? Niektórzy później przez taką odmowę rodzica są w szkole upokorzani przez swoich rówieśników. Potem my przychodzimy do domu smutni , a oni się dziwią dlaczego. Jest wiele przypadków , w których nie chcemy być traktowani jak dzieci. Ja wymieniłam tylko kilka. Mam nadzieje że do naszych rodziców w końcu dotrze że już od dawna nie jesteśmy dziećmi tylko NASTOLATKAMI.

My Way

Ten post będzie bardzo krótki bo chce tylko powiedzieć jedną rzecz. Przed chwilą założyłam bloga z opowiadaniami. jeżeli macie ochotę zobaczyć tego bloga ,lub poczytać opowiadania  SERDECZNIE ZAPRASZAM !!! 

storiesmyway.blogspot.com

Powrót do przeszłości

Lubie czasami powspominać dawne chwile. Na nowo poznać ludzi których już znam. Poczuć to dziwne uczucie cofnięcia się do przeszłości i przeżycia tego wszystkiego jeszcze raz. Tak też było ostatnim razem. A wszystko zaczęło się od dnia zakończenia roku szkolnego. Właśnie w ten dzień pożegnałam podstawówkę (tak idę teraz do gimnazjum ^^ ) i całą moją klasę. Znaliśmy się od przedszkola więc bardzo długo. Po drodze jedni odchodzili , a jeszcze inni przychodzili. Wiadomo kłóciliśmy się ale to chyba normalne. Ale już całkiem zeszłam z tematu. No więc usiadłam na łóżku i wzięłam do ręki pudełko. Chciałam w nim znaleźć album żeby włożyć do niego nasze klasowe zdjęcie i rzeczywiście znalazłam ten album , ale oprócz tego w 15 minut przeżyłam całe swoje życie jeszcze raz. Pamiętam jak powtarzałam ,,to było wtedy " , ,, o ! A to było wtedy " i ,, pamiętam ten dzień".

Jeszcze raz poczułam smak porażek i zwycięstw oglądając swoje dyplomy. Ale największe wzruszenie wzbudziły we mnie zdjęcia klasowe ze wszystkich 6 lat. Ci sami ludzie , ale jednak inni. I kto by pomyślał że mój dzisiejszy przyjaciel to mój dawny wróg i do rysowałam mu wąsy na zdjęciu 4 lata temu ? Ach te cudowne wspomnienia. .. I momentalnie przypomniały mi się wycieczki , to co zrobiliśmy wspólnie  i wszystko inne. Uwielbiam wspominać ale chyba po tamtym dniu już mam tego dosyć. Wątpię czy jeszcze kiedyś spotkam taką wspaniałą klasę i takich fantastycznych przyjaciół.

Poniżej zdjęcia tych wszystkich wspominków i rysunek naszej klasy :)